Integracja sensoryczna objawy zaburzeń
Rodzice uważnie obserwując swoje dziecko potrafią dostrzec niepokojące zachowania dziecka, które mogą być objawem zaburzonej integracji sensorycznej.
Jednym z pierwszych objawów, jakie możemy obserwować w okresie niemowlęcym są trudności dziecka w zrozumieniu położenia i ruchu ciała w przestrzeni. Niektóre niemowlęta boją się ruchu, ponieważ informacje wewnętrzne z mięśni, stawów i układu równowagi nie są precyzyjnie opracowywane przez ich układ nerwowy. Gdy matka ułoży dziecko na plecach podczas karmienia, zaczyna płakać i wyginać ciało, jeśli ojciec unosi je do góry obraca się nim jest przerażone, płacze, napina się. Dzieje się tak ponieważ nie jest w stanie wyraźnie sobie uzmysłowić, jakie ruchy wykonuje jego głowa i całe ciało jest przytłoczone i wystraszone niezrozumiałymi bodźcami. Inne nie lubi gdy są przytulane przez mamę. Nie tolerują delikatnego dotyku. Niektóre zbyt wrażliwie reagują na dźwięki lub światło. Częściej niż ich rówieśnicy płaczą i są rozdrażnione. Dzieci te są przeciążone normalnie występującymi bodźcami sensorycznymi. Zachowanie ich odbiega od zachowania prawidłowo rozwijającego się niemowlęcia, które może oczywiście mieć czasem okres płaczu potrzebuje przytulnego cichego miejsca. Zwykle mają zaburzenia regulacji zachowania spowodowane zaburzeniami integracji sensorycznej. Niemowlęta mogą być niezdolne do prawidłowego przetwarzania bodźców sensorycznych. Często płaczą więc i mogą sprawiać wrażenie, że mają kolkę. Niemowlęta te mogą mieć niespokojny sen. Ich cykl dobowy snu i czuwania jest zaburzony, dlatego mało śpią, krótko śpią i zasypiają lub budzą się z płaczem. Nieco starsze dzieci z zaburzeniami regulacji zwykle bardzo łatwo wpadają w złość. Czasem mają poważne trudności przy dokonywaniu jakiejkolwiek zmian np.; po kąpieli nie chcą wyjść z wanny, trudno im zakończyć jakąś zabawę. Najczęściej są rozdrażnione w miejscach gdzie jest nadmiar bodźców sensorycznych takich jak supermarkety. Jest również grupa dzieci ,które lubią w szczególny sposób na działanie pewnych bodźców sensorycznych. Uwielbiają jeśli tata je podrzuca do gór, lubią być długo huśtane czy obracane na karuzeli. Więcej niż ich rówieśnicy biegają i wspinają się. U części z nich można dostrzec pewne opóźnienia rozwojowe w opanowywaniu umiejętności siadania i stania oraz bezpiecznego i skoordynowanego poruszania się u innych jednak nie obserwuje się szczególnych opóźnień w rozwoju podstawowych funkcji ruchowych. Uważnie obserwując je zauważamy jedynie pewne różnice jakościowe podczas przemieszczania się w przestrzeni, manipulacja zabawkami itp. Wraz z wejściem dziecka w wiek przedszkolny oczekujemy coraz większego rozwoju umiejętności, takich jak huśtanie się na huśtawce, jazda na trzykołowym rowerku czy samodzielne ubieranie się i jedzenie. Niektóre dzieci z zaburzoną integracją sensoryczną mają problemy z opanowaniem tych umiejętności. Innym przejawem zaburzeń jest nadmierna ruchliwość. Rodzice zauważają, że ich dziecko znacznie krócej niż ich rówieśnicy potrafi bawić się pozostając w jednym miejscu. W wieku szkolnym nadal mają trudności z ubieraniem się, wiązaniem butów, posługiwaniem się sztućcami. Mogą mieć trudności w pisaniu i rysowaniu, szybko się męczą szczególnie przy wykonywaniu precyzyjnych zadań przy biurku. Inne na skutek zaburzeń w prawidłowym rozwoju ruchowym oczu mają problemy w nauce czytania. Czytają wolniej, gubią linię w której czytali. Znacznie dłużej przepisują z tablicy niż ich rówieśnicy, gubią litery lub opuszczają wyrazy. Czasem podejmowane formy terapii takie jak reedukacja, terapia psychopedagogiczna nie przynoszą efektu. Dzieci w wieku szkolnym zwykle grają coraz bardziej złożone, z większą liczbą etapów i reguł gry. Pewna grupa dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej nie uczestniczą w nich ponieważ mają słabą koordynację lub nie rozumieją reguł gry. Podczas takich zabaw zużywają tak dużo energii próbując wyobrazić sobie jak poruszać i zachowywać podczas gry, że nie zostaje im już jej zbyt dużo do zrozumienia niuansów tego w co grają i popełniają wiele pomyłek.
W wieku szkolnym nie wygasają problemy z właściwym przetwarzaniem i wykorzystaniem informacji sensorycznych. Nadal są bardzo wrażliwe na niektóre bodźce sensoryczne takie jak jasne światło /świetlówki, jasne słońce/, ostre dźwięki /dzwonek szkolny, hałas na przerwie za oknem klasy, głos ,krzyk pani/, zapachy /perfumy, zapachy dochodzące z kuchni/, lekki dotyk /niespodziewany dotyk kolegi, nagłe niespodziewane pogłaskanie po głowie itd. Dzieci te mają kłopoty z koncentracją są nadruchliwe i sprawiają wiele kłopotów w domu i szkole na lekcjach czy podczas przerw.Często maja problemy z nauką czytania i jakością pisania. Pojawiają się typowe objawy jak dla dysleksji lub dysgrafii. Rodzice poszukując odpowiedzi na pytanie dlaczego moje dziecko zachowuje się nieco inaczej niż jego rówieśnicy trafiają do różnych specjalistów. Warto zwrócić się o pomoc do terapeuty integracji sensorycznej by przeprowadził odpowiednie do wieku dziecka badanie i stwierdził czy obserwowane zachowanie niepokojące rodziców lub nauczycieli jest wynikiem zaburzeń integracji sensorycznej. Najlepiej zwracać się do doświadczonych terapeutów, którzy w oparciu o doświadczenie potrafią właściwe zinterpretować wyniki badań. Niewłaściwa diagnoza skutkuje zalecaniem niewłaściwej terapii.
Jednym z pierwszych objawów, jakie możemy obserwować w okresie niemowlęcym są trudności dziecka w zrozumieniu położenia i ruchu ciała w przestrzeni. Niektóre niemowlęta boją się ruchu, ponieważ informacje wewnętrzne z mięśni, stawów i układu równowagi nie są precyzyjnie opracowywane przez ich układ nerwowy. Gdy matka ułoży dziecko na plecach podczas karmienia, zaczyna płakać i wyginać ciało, jeśli ojciec unosi je do góry obraca się nim jest przerażone, płacze, napina się. Dzieje się tak ponieważ nie jest w stanie wyraźnie sobie uzmysłowić, jakie ruchy wykonuje jego głowa i całe ciało jest przytłoczone i wystraszone niezrozumiałymi bodźcami. Inne nie lubi gdy są przytulane przez mamę. Nie tolerują delikatnego dotyku. Niektóre zbyt wrażliwie reagują na dźwięki lub światło. Częściej niż ich rówieśnicy płaczą i są rozdrażnione. Dzieci te są przeciążone normalnie występującymi bodźcami sensorycznymi. Zachowanie ich odbiega od zachowania prawidłowo rozwijającego się niemowlęcia, które może oczywiście mieć czasem okres płaczu potrzebuje przytulnego cichego miejsca. Zwykle mają zaburzenia regulacji zachowania spowodowane zaburzeniami integracji sensorycznej. Niemowlęta mogą być niezdolne do prawidłowego przetwarzania bodźców sensorycznych. Często płaczą więc i mogą sprawiać wrażenie, że mają kolkę. Niemowlęta te mogą mieć niespokojny sen. Ich cykl dobowy snu i czuwania jest zaburzony, dlatego mało śpią, krótko śpią i zasypiają lub budzą się z płaczem. Nieco starsze dzieci z zaburzeniami regulacji zwykle bardzo łatwo wpadają w złość. Czasem mają poważne trudności przy dokonywaniu jakiejkolwiek zmian np.; po kąpieli nie chcą wyjść z wanny, trudno im zakończyć jakąś zabawę. Najczęściej są rozdrażnione w miejscach gdzie jest nadmiar bodźców sensorycznych takich jak supermarkety. Jest również grupa dzieci ,które lubią w szczególny sposób na działanie pewnych bodźców sensorycznych. Uwielbiają jeśli tata je podrzuca do gór, lubią być długo huśtane czy obracane na karuzeli. Więcej niż ich rówieśnicy biegają i wspinają się. U części z nich można dostrzec pewne opóźnienia rozwojowe w opanowywaniu umiejętności siadania i stania oraz bezpiecznego i skoordynowanego poruszania się u innych jednak nie obserwuje się szczególnych opóźnień w rozwoju podstawowych funkcji ruchowych. Uważnie obserwując je zauważamy jedynie pewne różnice jakościowe podczas przemieszczania się w przestrzeni, manipulacja zabawkami itp. Wraz z wejściem dziecka w wiek przedszkolny oczekujemy coraz większego rozwoju umiejętności, takich jak huśtanie się na huśtawce, jazda na trzykołowym rowerku czy samodzielne ubieranie się i jedzenie. Niektóre dzieci z zaburzoną integracją sensoryczną mają problemy z opanowaniem tych umiejętności. Innym przejawem zaburzeń jest nadmierna ruchliwość. Rodzice zauważają, że ich dziecko znacznie krócej niż ich rówieśnicy potrafi bawić się pozostając w jednym miejscu. W wieku szkolnym nadal mają trudności z ubieraniem się, wiązaniem butów, posługiwaniem się sztućcami. Mogą mieć trudności w pisaniu i rysowaniu, szybko się męczą szczególnie przy wykonywaniu precyzyjnych zadań przy biurku. Inne na skutek zaburzeń w prawidłowym rozwoju ruchowym oczu mają problemy w nauce czytania. Czytają wolniej, gubią linię w której czytali. Znacznie dłużej przepisują z tablicy niż ich rówieśnicy, gubią litery lub opuszczają wyrazy. Czasem podejmowane formy terapii takie jak reedukacja, terapia psychopedagogiczna nie przynoszą efektu. Dzieci w wieku szkolnym zwykle grają coraz bardziej złożone, z większą liczbą etapów i reguł gry. Pewna grupa dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej nie uczestniczą w nich ponieważ mają słabą koordynację lub nie rozumieją reguł gry. Podczas takich zabaw zużywają tak dużo energii próbując wyobrazić sobie jak poruszać i zachowywać podczas gry, że nie zostaje im już jej zbyt dużo do zrozumienia niuansów tego w co grają i popełniają wiele pomyłek.
W wieku szkolnym nie wygasają problemy z właściwym przetwarzaniem i wykorzystaniem informacji sensorycznych. Nadal są bardzo wrażliwe na niektóre bodźce sensoryczne takie jak jasne światło /świetlówki, jasne słońce/, ostre dźwięki /dzwonek szkolny, hałas na przerwie za oknem klasy, głos ,krzyk pani/, zapachy /perfumy, zapachy dochodzące z kuchni/, lekki dotyk /niespodziewany dotyk kolegi, nagłe niespodziewane pogłaskanie po głowie itd. Dzieci te mają kłopoty z koncentracją są nadruchliwe i sprawiają wiele kłopotów w domu i szkole na lekcjach czy podczas przerw.Często maja problemy z nauką czytania i jakością pisania. Pojawiają się typowe objawy jak dla dysleksji lub dysgrafii. Rodzice poszukując odpowiedzi na pytanie dlaczego moje dziecko zachowuje się nieco inaczej niż jego rówieśnicy trafiają do różnych specjalistów. Warto zwrócić się o pomoc do terapeuty integracji sensorycznej by przeprowadził odpowiednie do wieku dziecka badanie i stwierdził czy obserwowane zachowanie niepokojące rodziców lub nauczycieli jest wynikiem zaburzeń integracji sensorycznej. Najlepiej zwracać się do doświadczonych terapeutów, którzy w oparciu o doświadczenie potrafią właściwe zinterpretować wyniki badań. Niewłaściwa diagnoza skutkuje zalecaniem niewłaściwej terapii.
jedyne fachowe czasopismo zajmujące się problematyką terapii integracji sensorycznej.
