Integracja sensoryczna w Polsce

Metoda integracji sensorycznej ma w Polsce już kilkunastoletnią historię. Ponieważ aktywnie uczestniczyłem w jej tworzeniu chcę opisać jak to się zaczęło i jaką ja pełniłem w tym rolę? W dniach 06-17.09. 1993 r. w Ośrodku TPD „Helenów” odbył się pierwszy kurs integracji sensorycznej w Polsce. Byłem współorganizatorem kursu ,który odbył się pod patronatem Sekcji do Spraw Szkoleń Krajowego Komitetu Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Ruchowo przy Zarządzie Głównym TPD i Kolegium Kształcenia Zawodowego TPD/WSPS „Helenów” reprezentowanym przez dr W. Gasika. Wzięło w nim udział 48 specjalistów z całej Polski. Wykłady prowadziła emerytowana instruktorka z USA a jej asystentką w prowadzeniu zajęć praktycznych była Mary Potter, fizjoterapeutka ze Szwajcarii. Podczas tego kursu powstało Stowarzyszenie Terapeutów NDT – SI. Byłem jednym z trzech inicjatorów założenia tej organizacji skupiającej terapeutów NDT i terapeutów integracji sensorycznej. W dniu 15.11.1993 r. Sąd Wojewódzki w Warszawie wpisał Polskie Stowarzyszenie Terapeutów NDT – SI do rejestru stowarzyszeń. Zostałem wybrany do pierwszego zarządu tego Stowarzyszenia. Kolejny kurs terapii integracji sensorycznej odbył się dniach 29.08. – 09.09.1994 r. Ten kurs również, z pomocą kilku osób organizowałem w Odrodku Hellenowie. Zorganizowany on był pod auspicjami Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów NDT – SI, Sekcji Szkoleń przy Krajowym Komitecie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym Ruchowo i Kolegium Kształcenia Zawodowego TPD – WSPS „Helenów”. Przez okres trwania kursu gościłem wykładowcę u siebie w domu (w tamtym okresie w ten sposób zmniejszałem koszty organizacji kursu). Wówczas byłem uczestnikiem kursu i jednocześnie nadzorowałem jego organizację. Kurs zakończył się egzaminem sprawdzającym podstawy teoretyczne i umiejętności praktyczne w zakresie metod diagnostycznych, interpretacji wyników, planowania i prowadzenia terapii. Uczestnicy uzyskali pierwsze w Polsce Certyfikaty uprawniające do samodzielnego diagnozowania i prowadzenia terapii metodą SI. Certyfikaty zostały wydane zgodnie z prawem przez Polskie Stowarzyszenie Terapeutów NDT – SI. Ja również należałem do tych 30 terapeutów którzy zdali egzamin i uzyskali uprawnienia. To był początek terapii integracji sensorycznej w Polsce. Po uzyskaniu uprawnień do prowadzenia terapii integracji sensorycznej przez kilku terapeutów z ośrodka Helenów zaleciłem by ją stosowano do pracy z dziećmi z dysleksją. Sam również rozpocząłem prowadzić terapię integracji sensorycznej. Założyłem pierwszy w Polsce gabinet terapii integracji sensorycznej. Terapia przynosiła efekty bardzo szybko w ciągu roku ustawiła się kolejka rodziców ,którzy chcieli bym to ja zbadał ich dzieci i poprowadził terapię.W tym samym czasie w oparciu o wcześniejsze doświadczenia, wiedzę z zakresu psychologii klinicznej , terapii ręki opracowałem własny autorski program szkolenia w zakresie terapii ręki. W programie tym uwzględniłem wiedzę teoretyczną z integracji sensorycznej. W 1995 r. G. Cerańska pod patronatem Polskiego Towarzystwa Dysleksji organizuje pierwsze szkolenie nt. „Terapia ręki u dzieci z zaburzeniami grafomotorycznymi” podczas tego szkolenia informacja o terapii integracji sensorycznej dotarła do dużej grupy psychologów i pedagogów z Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych. Coraz większa ilość profesjonalistów zaczęła się interesować teorią integracji sensorycznej. Kolejne szkolenia w zakresie terapii ręki w teorii integracji sensorycznej w Warszawie i innych miastach Polski, skutkują rosnącą potrzebą kształcenia terapeutów integracji sensorycznej.Jednocześnie coraz więcej rodziców poszukuje terapeutów integracji sensorycznej. Odpowiadając na te potrzeby rozpocząłem tworzenie programu szkolenia I stopnia terapii integracji sensorycznej. Program ten w swych głównych punktach odwoływał się do podobnych szkoleń prowadzonych w USA. Po uzgodnieniach z instruktorką prowadzącą pierwsze szkolenia w Polsce w języku angielskim /1993,1994/ rozpocząłem w 1996 szkolenie terapeutów w języku polskim. Na przełomie listopada i grudnia 1996 r. odbył się pierwszy polski kurs integracji sensorycznej I stopnia. Do współpracy zaprosiłem panią E. Grzybowską.W 1997 r. został przyjęty jednorodny tryb prowadzenia w Polsce szkoleń w zakresie integracji sensorycznej. To ja opracowałem główne zręby trzystopniowego programu szkoleń. Program był zgodny z zasadami szkolenia terapeutów SI w Stanach Zjednoczonych. Obejmuje on trzy stopnie:
1° Neurobiologiczne podstawy integracji sensorycznej
2° Metoda Integracji Sensorycznej /teoria integracji sensorycznej, nauka testów, opracowywania wyników i planowania terapii (ten stopień kończy się egzaminem)/
3° Kierunkowa specjalizacja / np. terapia integracji sensorycznej u dzieci z autyzmem, terapia integracji sensorycznej u dzieci z ADHD itd/.
W dniu 14.05.1997 r. przedstawiciele Szkoły Podstawowej Nr 244 w Warszawie i Ośrodka Helenów w którym byłem kierownikiem Działu Usprawniania i Opieki Medycznej złożyli w Biurze Projektu Umbrella wniosek o udzielenie pomocy konsultingowej w zakresie diagnozowania i terapii zaburzeń integracji sensorycznej. Wniosek został przyjęty do realizacji w terminie od 20.09. do 10.10. 1997 r. W dniu 11.07.1997r. została zawarta umowa pomiędzy Biurem Projektu Umbrella reprezentowanym przez Dyrektora Projektu, a Szkołą Podstawową Nr 244 reprezentowaną przez Dyrektora Szkoły. Na stanowisku konsultanta w kategorii Unistar została zaangażowana instruktorka ze Stanów Zjednoczonych a ja byłem jednym z asystentów i osób odpowiedzialnych za kontakty z Biurem. Zgodnie z dokumentami projektu których jestem w posiadaniu zadaniem konsultanta było:

1. Przeprowadzenie kursu dla psychologów, logopedów i rehabilitantów pracujących z pacjentami mającymi dysfunkcje ośrodkowego układu nerwowego.
2. Przeprowadzenie zajęć warsztatowych z zakresu terapii zaburzeń integracji sensorycznej, zastosowania różnorodnych technik terapii i sprzętu.
3. Wygłaszanie wykładów na temat diagnozowania i terapii zaburzeń integracji sensorycznej, otwartego dla osób zainteresowanych, nie biorących udziału w kursie.
4. Przeprowadzenie egzaminu końcowego dla uczestników szkoleń i warsztatów w zakresie umiejętności oceny zaburzeń integracji sensorycznej.

We wszystkich tych działaniach brałem udział jako asystent. Zakończenie projektu to również zdanie egzaminu przez asystentów i uzyskanie uprawnień do prowadzenia pełnych szkoleń w zakresie terapii integracji sensorycznej. Certyfikaty zostały wręczone uroczyście w dniu 3.10.1997 na zakończenie ostatniego kursu integracji sensorycznej prowadzonego w języku angielskim w Polsce.W 1988r. po zakończeniu prac nad budową programu, treścią wykładów i techniką organizacji byłem jedną z dwóch osób prowadzących pierwszy w Polsce pełny kurs terapii integracji sensorycznej w języku polskim. Kurs ten zakończył się zdaniem przez uczestników egzaminu i uzyskaniem certyfikatów. Od tej pory każdego roku w Polsce organizowane są kursy integracji sensorycznej. Do 2006 r w Polsce wykształcono około 600 terapeutów integracji sensorycznej, którzy znajdują się w rejestrach prowadzonych od 1993 najpierw tylko przeze mnie, a później przez Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej. Spośród tych osób 85 ukończyło kursy prowadzone przez instruktorkę z USA, a pozostałe ukończyły kursy prowadzone przez Z. Przyrowskiego i E. Grzybowską. Każdego roku przybywa bardzo szybko terapeutów.
W dniu 27.01.2000 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zarejestrował Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej – SI z siedzibą w Warszawie, ul. Hafciarska 80/86. Byłem jednym z założycieli tego Stowarzyszenia. Podstawowym celem Stowarzyszenia jest propagowanie wiedzy z zakresu teorii i praktyki integracji sensorycznej. W czerwcu 2000r. w Warszawie odbyło się pierwsze Walne Zebranie członków Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej – SI. Podczas obrad nadano prawa członkowskie osobom, które zadeklarowały chęć wstąpienia do Stowarzyszenia oraz dokonano wyboru władz Stowarzyszenia. W wyniku tajnego głosowania zostałem pierwszym Prezesem Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej. Ponieważ przybywało terapeutów integracji sensorycznej, a dostęp do literatury szczególnie anglojęzycznej był ograniczony zaproponowałem założenie biblioteki, dziś jest to chyba najobszerniejsza biblioteczka publikacji związanych z integracją sensoryczną dostępnych dla członków Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej w Polsce.
Wiedza jest podstawą właściwego rozumienia teorii i praktycznych implikacji integracji sensorycznej. Chcąc by informacje na temat integracji sensorycznej docierały do wszystkich terapeutów integracji sensorycznej członków stowarzyszenia założyłem kwartalnik. Biuletyn SI jest jedynym w Polsce pismem o integracji sensorycznej kierowanym do terapeutów. Pierwszy numer czasopisma ukazał się z datą 01.06.2001 r. Początkowe numery składałem na własnym komputerze, potem powielałem na kserokopiarce następnie trafiały bezpłatnie do rąk terapeutów. Dziś jest to kolorowy periodyk „ Integracja Sensoryczna” adresowany do fachowców i rodziców rozprowadzany bezpłatnie wśród członków Stowarzyszenia ale też możliwy do zaprenumerowania przez wszystkie osoby zainteresowane tą tematyka www.empis.pl lub w redakcji pisma. Nadal czuwam nad tym by ukazywał się systematycznie co trzy miesiące. Założyłem to pismo i jestem przez wszystkie lata redaktorem naczelnym, pełniąc tą funkcje całkowicie społecznie.
Pod patronatem Stowarzyszenia, którego jestem już trzecią kadencję prezesem /wybieranym podczas walnych zebrań, jest to funkcja społeczna/ organizowane są nie tylko szkolenia na terapeutę integracji sensorycznej ale również liczne warsztaty i szkolenia dla terapeutów, które są dofinansowywane przez Stowarzyszenie.
Zwiększające się zainteresowanie terapią integracji sensorycznej wśród rodziców spowodowało, że zainicjowałem w ramach Stowarzyszenia bezpłatne warsztaty dla rodziców. Od 2004 roku każdego roku uczestniczą w nich dziesiątki rodziców. Aby sprostać potrzebom informacji o integracji sensorycznej założyłem pod auspicjami PSTIS stronę internetową www.pstis.pl do której opracowałem większość materiałów. Wprowadziłem swój pomysł publikowania na stronie adresów gabinetów terapii integracji sensorycznej, dzięki czemu rodzicom jest łatwiej w swojej okolicy odnaleźć terapeutów.
Dziś wiedza na temat integracji jest coraz szersza niemal powszechna. Jednak nie wzięło się to z próżni. Pracowałem na to wraz z moimi współpracownikami. Nie było wśród nich wielu spośród tych którzy dziś chcą uchodzić za największych specjalistów w terapii integracji sensorycznej, często prowadzą szkolenia nie mając żadnego lub minimalne doświadczenie kliniczne w terapii integracji sensorycznej. Nie mając innych argumentów wspierają się osobami z poza Polski osobami, które nic nie wiedzą o tym jaką wiedzę i doświadczenie w terapii mają instruktorzy w Polsce. Warto jednak budować swój autorytet w oparciu o własne osiągnięcia. Moje są znane, możliwe do sprawdzenia, a dotyczą między innymi:

1. doświadczenia klinicznego (zbadałem przeszło 1200 dzieci, poprowadziłem osobiście terapię przeszło 200 dzieci a według moich programów prowadzono prawie 800 dzieci).
2. opublikowanych artykułów i rozdziałów w książkach
3. opracowanych metod badawczych /kilkanaście/
4. przeprowadzonych badań w zakresie integracji sensorycznej
5. wygłoszonych wykładów na konferencjach naukowych i studiach podyplomowych
6. poprowadzonych kursów integracji sensorycznej I stopnia /kilkadziesiąt/ i II stopnia /kilkanaście/
7. poprowadzonych innych szkoleń w tym terapii ręki /kilkadziesiąt/
8. działalności społecznej w zakresie propagowania integracji sensorycznej /prezes Polskiego Stowarzyszenia Terapeutów Integracji Sensorycznej, Biuletyn SI itp/

Teoria integracji sensorycznej rozwija się, ważne by specjaliści konkurowali ze sobą doświadczeniem, wiedzą, merytorycznymi osiągnięciami a nie rzucaniem oszczerstw i absurdalnych oskarżeń.
Obecnie prowadzę prywatną praktykę kieruję Sensum Mobile i nadal badam dzieci z całej Polski a kolejka oczekujących na badanie przeze mnie w Sensum Mobile jest zawsze niezmiennie od lat długa.
W Sensum Mobile prowadzę staże dla terapeutów integracji sensorycznej gdzie praktycznie uczą się jak badać i diagnozować dzieci. Prowadzę szereg szkoleń z zakresu terapii ręki, zaburzeń integracji sensorycznej u dzieci z autyzmem, ADHD, czy dysleksją.
Dalej wspólnie z zarządem kieruję pracami PSTIS, prowadzę szkolenia, wykłady, kursy integracji sensorycznej, czuwam nad Biuletynem SI, prowadzę terapie dzieci.